Pasukan na naman.

Well,well,well! Pasukan na naman mga madlang people! Heto ako at naghihintay sa kasama kong mag enroll para sa first trime ng second year ko. Dapat maka-24 units ako! Sabi kasi ng lovable lolo at lola ko eh dapat ganun ang units para di sayang ang oras. Oh di bah? LOVABLE sila? Concern sila sa itatagal ko sa college life ko.

Anyway, ibahin natin ang topic at may ikwekwento ako sa inyo. Ito ay yung tungkol sa makakasama ko mamaya sa school na papasukan ko. In fairness, ang tagal naman nya maligo. Sabi ko kasi 7 am kami magkikita sa school at heto ngayon at anong oras na? 8 am na at wala pa din. Naliligo pa daw. Kawawang Sib...

Patay ako nito mamaya sa aking lovable lola kasi timed ang oras ko sa labas. Oo. May oras ang aking paglabas. Parang lagi kasi nila akong inoorasan. Actually, tanggalin mo na ung "parang". Kung pwede lang mag-extend para makapag-enjoy ako sa labas. Di bale. Pasukan naman na at malapit yung school ko sa Sta. Lucia! May mall nga, wala namang panggastos! Hayzz talaga...

Try ko kaya mag-working student? Ano naman kayang trabaho? Sa ating mga pilipino kasi, pag sinabing "Working Student", fastfood restaurants agad ang nasa isip natin eh! Gaya ng Jollibee, Mcdonald's, KFC, Pizza Hut, Greenwich, teka! Nagugutom na ako nyan eh! Di pa kasi ako nag-aagahan sa pagmamadali at baka ma-late ako. Yun pala late ang magiging kasama ko! Double Hayzzz....

Balak ko sanang mag-call center agent kaya lang eh kapos ako sa English. Mahirap magsalita nito ng derederecho. Isipin mo, mag-iisip ka ng tagalog tapos itra-translate mo sa english and then ilalabas mo ang salitang na-translate mo sa iyong bibig. Ang haba ng process di ba? Talagang mahirap. Speaking of mahirap, wala namang madali sa buhay di ba? Kahit na pagtulog mahirap pa din. Ewan ko ba nung kabataan ko, lagi akong pinatutulog ng nanay ko. Nung lumaki na ako, kahit gusto kong matulog, di pwede at lagi pa akong ginigising. That's life. Life is like a rock. It is hard. Sa tagalog: Ang buhay ay matigas.

-Sib's waiting.